Column: Ik wil mijn zoon goed leren kennen
- 01.03.2010
Krijn Snuif (32) werkt als adviseur bij nieuwsadviesbureau Capita in Amsterdam. Hij woont samen met Marjolijn en heeft een zoon Ole van drie maanden oud.
Al mijn hele leven wist ik dat wanneer ik eenmaal vader zou zijn, mijn kinderen vaker zou willen zien dan alleen 's avonds en in het weekend. Mijn eigen vader werkte als dierenarts met een praktijk aan huis. De telefoon ging de hele dag door, hij werkte vaak 's avonds en in het weekend, maar tussen de bedrijven door zagen mijn zus en ik hem heel veel. We ontbeten en lunchten meestal met het hele gezin.
Omdat ik weet hoe fijn ik het vond om met beide ouders om me heen op te groeien, wil ik ook dat mijn zoon Ole mij vaker ziet dan alleen 's avonds en in het weekend. Daarom werk ik nu vier dagen; op woensdag ben ik vrij en breng ik de dag met hem door. Ik vind het mooi om elkaar goed te leren kennen en volledig op elkaar aangewezen te zijn. Zo leert hij dat ook met mij zaken moet doen en niet steeds om zijn moeder moet vragen.
Vaak zie je wanneer ouders met hun kind op stap zijn, dat de moeder alles doet. Een huilend kind, hup, moeder springt op. Jasje aan of uit, moeder staat al klaar. Dat vind ik niks. Ik wil ook mijn inbreng hebben en niet alles aan mijn vriendin overlaten. In de eerste dagen na de bevalling heb ik alle luiers verschoond en hem in bad gedaan. Prachtig vond ik dat.
Gelukkig is flexibel werken bij ons op kantoor de standaard. Lang leve de techniek die dit mogelijk maakt. Na een voetbaltraining kan ik 's avonds vanuit de kleedkamer mijn mail beantwoorden. En als ik overdag ergens met Ole naartoe moet, maak ik 's avonds of 's ochtends vroeg thuis mijn werk af. Ik merk dat de grens tussen werk en privé steeds meer vervaagt en dat vind ik prima.
Verder vind ik het belangrijk dat het leven van mijn vriendin ook gewoon door kan blijven gaan. Zij heeft ook een uitdagende baan waarbinnen ze zich wil blijven ontwikkelen en zij wil ook wel eens een avondje uit met haar vriendinnen of naar de tennisbaan.
Dat mannen en vrouwen samen verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van hun kind, is iets wat ik van huis uit heb meegekregen. Mijn oma ? de moeder van mijn moeder ? heeft zich altijd ingezet voor de rechten van de vrouw. Ze was de eerste vrouw in Nederland die als socioloog promoveerde en zat als eerste vrouw in de Sociaal Economische Raad. Ook zij vond dat mannen en vrouwen sámen verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van de kinderen en dat zowel mannen als vrouwen maatschappelijk carrière moeten kunnen maken. Dat ben ik volledig met haar eens.
Hoe denken mannen over deeltijdwerk? Op deze plek verscheen het afgelopen jaar elke maand een column van een man over dit onderwerp. Dit is de laatste column van deze reeks.