Column: Flexibel werken komt bedrijf ten goede

  • 16.04.2009

Deze column is geschreven door Martijn de Wildt, en op 16 april verschenen op nuzakelijk.nl.

Werkgevers dromen van werknemers die verantwoordelijkheid nemen, effectief werken, kwaliteit leveren en loyaal zijn. Flexibiliteit is hét middel om dit te bereiken.

In Nederland wordt veel over flexibel werken gezegd en geschreven, maar daar blijft het veelal bij. Hoewel flexwerken zorgt voor een betere verhouding tussen werk en gezin en het fileprobleem aanpakt, verlaat vrijwel iedereen dagelijks zijn huis om op een andere locatie te gaan werken. Kunnen we thuis niet werken?

Jawel, maar we hebben een beoordelingscultuur waarin aanwezigheid op kantoor zwaarder weegt dan de kwaliteit van het werk dat iemand levert. Het merendeel van de werkgevers vertrouwt er namelijk niet op dat personeel thuis net zo hard werkt als op kantoor. ´Als iedereen hier is, weet ik tenminste wat ze doen,´ is een veelgehoord excuus van werkgevers om flexwerken niet te faciliteren. Dit, terwijl het merendeel van de leidinggevenden echt niet over de schouders van het personeel meekijkt om te zien welk werk wordt gedaan.

Business tool
Flexibel werken is geen cadeautje voor werknemers, maar een business tool om mensen goed te laten presteren. Bovendien heeft het een positieve invloed op het ziekteverzuim. Mensen werken op momenten dat ze zich volledig op hun werk kunnen concentreren.

Flexibiliteit is dan ook een belangrijke randvoorwaarde om de arbeidsparticipatie in Nederland te verhogen. Het maakt de combinatie van werk en gezin voor zowel vaders als moeders makkelijker. Dit heeft tot gevolg dat vooral moeders meer gaan werken. Hiermee is flexibel werken hét middel om de economie een positieve impuls te geven.

Spitsuur
Naast flexibele werktijden ontkomt Nederland in de toekomst ook niet aan meer flexibilisering van carrièrepaden. Zeker nu er concrete plannen zijn om de pensioenleeftijd te verhogen naar 67 jaar is het volkomen achterhaald om er vanuit te gaan dat iemand zijn hele werkende leven even intensief werkt en hetzelfde beroep heeft. Waarom zou iemand die als achttienjarige heeft gekozen om stratenmaker te worden dit nog steeds willen doen als hij 67 is?

Doordat we onszelf blijven ontwikkelen, wordt het steeds normaler om van vakgebied te wisselen. Nu is de gedachte dat je carrière moet maken voor je 45 jaar bent, terwijl we na ons 45e levensjaar gemiddeld langer werken dan daarvoor. Bovendien bevinden we ons tussen ons 25e en 45e jaar in het spitsuur van ons leven, terwijl we na ons 45e veel meer tijd hebben om ons op onze carrière te focussen.

Kortom, het wordt tijd dat Nederland flexibel wordt. Het is immers de enige manier om de capaciteit van onze beroepsbevolking volledig te benutten.